Γιατί η κλίμακα Fitzpatrick δεν αρκεί για την επιλογή παραμέτρων

Η κλίμακα Fitzpatrick φτιάχτηκε για να προβλέπει αν κάποιος θα καεί στον ήλιο. Αυτό είναι όλο. Περιγράφει μια αντίδραση στην UV ακτινοβολία· δεν μετρά τη μελανίνη στο δέρμα ενός συγκεκριμένου ανθρώπου σε μια συγκεκριμένη εβδομάδα. Όταν ρυθμίζετε την ενέργεια στο laser, η ερώτηση είναι άλλη: πόση μελανίνη θα συναντήσει η δέσμη στον δρόμο της προς τη χρωστική και τι θα γίνει με αυτή τη θερμότητα.

Γι' αυτό ο φωτότυπος είναι αφετηρία, όχι απόφαση. Κάποιος με φωτότυπο II μετά από δύο εβδομάδες στην Αίγυπτο έχει σήμερα δέρμα που θα συμπεριφερθεί σαν IV. Κάποιος με φωτότυπο IV μετά από έναν χειμώνα στον βορρά, το αντίστροφο. Η ίδια καρτέλα, ο ίδιος πίνακας παραμέτρων, δύο διαφορετικές θεραπείες και δύο διαφορετικοί κίνδυνοι.

Στη συνεδρία γνωριμίας ελέγχω, με αυτή τη σειρά: το τρέχον μαύρισμα και πότε ήταν η τελευταία έκθεση, φωτοευαισθητοποιά φάρμακα και συμπληρώματα, προηγούμενες θεραπείες στην περιοχή και με τι έγιναν, την κατάσταση του δερματικού φραγμού, την παρουσία ουλών και χηλοειδών και στο τέλος την ίδια τη χρωστική — χρώμα, βάθος και αν φαίνεται σε στρώσεις.

Σε αυτά προστίθεται κάτι που η κλίμακα δεν καλύπτει καθόλου: η ιστορία της χρωστικής. Ένα τατουάζ είκοσι ετών κάθεται αλλιώς από ένα δύο ετών, και ένα μόνιμο μακιγιάζ που έχει διορθωθεί με remover είναι συχνά δύο ή τρεις στρώσεις διαφορετικών ουσιών, κάθε μία με άλλο μήκος κύματος. Εκεί ο φωτότυπος είναι η λιγότερο σημαντική πληροφορία της καρτέλας.

Το λάθος που βλέπω πιο συχνά είναι να πάρει κανείς τον πίνακα του κατασκευαστή και να ρυθμίσει την ενέργεια με βάση τον φωτότυπο που γράφει η καρτέλα του πελάτη. Ο πίνακας είναι αφετηρία για ένα μηχάνημα, όχι πρωτόκολλο για έναν άνθρωπο. Χωρίς δοκιμαστικό σημείο και χωρίς απαντήσεις σε αυτές τις έξι ερωτήσεις, ρυθμίζετε παραμέτρους με βάση το πώς αντιδρά κάποιος στις διακοπές.

Υπάρχει και μια ερώτηση που σχεδόν κανείς δεν κάνει: τι θα κάνει ο πελάτης τις επόμενες τέσσερις εβδομάδες. Ένα ταξίδι στη θάλασσα, ένα σολάριουμ πριν από γάμο ή ένα σεμινάριο με ακάλυπτο αντιβράχιο αλλάζουν όχι μόνο τον κίνδυνο υπερχρωματισμού αλλά και το νόημα όλης της σειράς. Καλύτερα να μετακινήσετε την έναρξη έναν μήνα παρά να τρέχετε σειρά όπου κάθε δεύτερη συνεδρία πέφτει μετά από έκθεση.

Η πρακτική συνέπεια είναι απλή: αν οποιαδήποτε από αυτές τις απαντήσεις είναι αβέβαιη, εκείνη τη μέρα δεν γίνεται θεραπεία. Η μετάθεση του ραντεβού δύο εβδομάδες κοστίζει μια επίσκεψη. Ένα έγκαυμα και ένας μεταφλεγμονώδης υπερχρωματισμός κοστίζουν τη σειρά, την εμπιστοσύνη και μερικές φορές μια κριτική στο διαδίκτυο.

Ο φωτότυπος μένει στην καρτέλα και μένει στη συζήτηση — απλώς στη σωστή θέση. Είναι μία από έξι εισόδους στην απόφαση για τις παραμέτρους, όχι συντόμευση για αυτήν. Όταν πάψει να είναι αποτέλεσμα και γίνει μία προϋπόθεση, η συνεδρία γνωριμίας μεγαλώνει λίγα λεπτά και το επόμενο εξάμηνο γίνεται πολύ πιο ήρεμο.